Валодзічак

Пасля маіх неадназначна ацэненых публікай развагаў пра этнагенэз (тут) я вырашыў заняцца крыху іншымі, але не менш надзённымі, пытаннямі.

Пабыў я трохі ў Нямечччыне і пазнаёміўся крыху з тамтэйшымі дыялектамі (іх тры асноўныя). Зразумеў, што калі немец з поўначы будзе размаўляць з немцам з поўдня, а той будзе гаварыць чыста на сваім дыялекце (дарэчы, мненавіта паўднёвы дыялект, верхненямецкі, найбольш моцна трымае свае пазіцыі), то яны насамрэч не паразумеюцца. Да чаго я гэта, а да таго, што мы б на іхнім месцы даўно б ужо падзяліліся і лаялі б адзін аднога. Паўночныя б рагаталі з паўднёвых і называлі б іх калхозьнікамі, а паўднёвыя б лаяліся на паўночных ”ды вы галандцы папсаваныя”, тыпу такога. Прыгадалі б гісторыю, часы феадальнай раздробленасці, што ўсе, маўляў, жылі ў асобных дзяржавах і падзяліліся б.

І цяпер я новымі вачыма гляджу на нас, усходніх славянаў, і разумею, якія ж мы дурні! Нашыя мовы непараўнальна больш блізкія чымся нямецкія дыялекты, беларуская і ўкраінская дык наогул няма пытання, ну, расейская трохі больш розьніцца. Але ж гэта не перашкода для таго, каб быць разам і разам будаваць сабе адну супольную будучыню! Прусы, саксонцы, баварцы і ды іншыя аб'ядналіся пад адным іменем ”Германія” і я мяркую, што менавіта ў гэтым праблема, у назве. Мы павінны займець агульную назву, разам з ёй агульную дзяржаву.

Па логіцы мы мусім назвацца проста ”Русь”, але так будзе крыўдна беларусам і ўкраінцам, бо ў свеце ўсе будуць успрымаць гэтую новаўтвораную краіну як Расею. Для французаў гэта будзе ўсё тая ж Russie, для немцаў Russland, для англамоўных Russia. Таму гэты варыянт не пасуе трэба шукаць нешта больш глыбокае і абагульняльнае. Напрыклад можна назвацца БУР – Беларусь, Украіна, Расея (BUR), альбо РУБ – Расея, Украіна, Беларусь (RUB). Апошняе, дарэчы, вельмі ўдалае, бо супадае са скарочанай назвай нашай агульнай валюты ”рубель”, то бок будзе больш запамінальным. А можна назвацца Вялікая Славія (Great Slavia). Чакаю ад вас прапаноў па назве нашай супольнай краіны!

UPD. Паступілі дзівосныя прапановы Украсібелія і Украбусія. А таксама стала вядома, што слова "Усярусь" ужывалася ў п'есе Дударава. Майстар слова, што тут яшчэ скажаш!

Я таксама распрацаваў некалькі варыянтаў сцягоў для нашай будучай магутнай Айчыны(галасуйце, які вам больш да спадобы). Збудуйма прышласць самі!
1) 2) 3)

Не кажу, што для ўсіх, але для ладнай часткі беларускіх хлапцоў тры літары НГМ - запаветныя. І вось надоечы, акурат на свой дзень народзінаў, я пабачыў гэтыя літары на сваёй справе ў ваенкамаце! Месяцовая цяганіна скончылася!
Абвяшчаю ўсім: я НяГодзен у Мірнае ўрэмя!

Пабываў на слэме, першым купалаўскім, паэтычным.
Спадабалася штука з журы, цікава было сачыць, як іхныя адзнакі суадносяцца з адзнакамі залі. Часам гэта былі абсалютна процілеглыя рэчы. Наогул добрае ўражанне. Мажліва, гэта часткова праз неспадзяванку ад надвор'я. Адзінае, што гэты слэм, як звычайна, працягвае мяне блытаць: у мяне кепскі густ, ці ў некага іншага, а мо' ў нас абаіх (усіх)?

Жыбуля трэба садзіць у журы і ў транспарт без кантралёраў
Рыжкову трэба падараваць верталёт
 

Зірнуў во сёння на чароўны адрыўны каляндар, а там – 15 сакавіка
А зьнізу прыпіска: Дзень Канстытуцыі
А трохі ніжэй: Дзень cпажыўца
Ні таго, ні другога не адсьвяткаваў
А што да Канстытуцыі, то нядаўна мы нейк падумалі, а ці не перакласьці нам яе на трасянку, каб пашырыць кола чытачоў спажыўцоў?

( Сьпецыяльна для Тамаша - здымак )

Гожы начны зацішны дваровы  сьнег… Пачуццё страты кантролю над сітуацыяй. Калі на цябе адначасна звальваецца столькі ўсяго: сьняжынкі, схаваны за пяціпавярхоўкамі месячык, святло фараў па вачах, незнаёмыя сябры, кілбаса з французскай гарчычкай, мноства зьедзенага шакаладу – словы перастаюць слухацца, і прэ адно банальшчына. Табе сорамна ад гэтага.

Пачуваюся міліяраваным балотам.

табе хочацца выглядаць падобна да таго маладога чалавека з чорна-белага (дакладней, чорна-жаўтаватага) фатаздымку пачатку стагоддзя, насіць гарнітур з камізэлькай, быць абыходлівым з жанчынамі, а па выходных катацца на ровары, пажадана зь вялікім  пярэднім і двума маленькімі заднімі коламі, сядзець у кавярні зь сябрамі і верыць у моц мастацтва: перадусім выяўленчага (бо твая сястра будзе графікам) і паэзіі (бо ты сам крэмзаеш), а яшчэ - мець чорную друкавальную машынку, невялікую, з кругленькімі кнопачкамі
але