?

Log in

No account? Create an account

Jul. 26th, 2012

вясенні стых

*
пасля зімы зямля адказвае на мае па ёй крокі
прыемная воку гразь у цэнтры ідучы вагаюся
пускаю глянцавай вокладкай кніжкі зайчыка
гэта дражніць птушак раздражняе кіроўцаў

тут неабходнае тлумачэнне
раз на месяц я шпацырую, каб праверыць, у якім цяпер горадзе жыву,
пра зменлівасць гэтага месца ходзяць паданні, і я мушу ўлагоджваць духа,
бо ведаю, гэта не казкі, а чыстая, як вада, якую п'е суседскі кот, праўда.

І калі яго не ўшаную, ён пакарае мяне, зменлівы дух, як пакараў тых пенсіянераў,
што бадзяюцца і не помняць адрасу, нібы ў чужым лесе. Паняцце візуальная памяць
ператвараецца ў чыстай вады, якую п'е суседскі кот, бязглуздзіцу.

Ён перастаўляе дамы, чаргуе правы і левы бок руху на вуліцах,
учора тут былі ліпы, цяпер клёны, я даўно не спрабую запомніць
нумар кватэры й пад'езду, я паслядоўнік аўтаматызму.
З ім не памылішся, калі дух не захоча зблытаць.

Каб тут арыентавацца, трэба сачыць за нязначнымі рэчамі:
вышчарблены бардзюр, кучка смецця, донца разбітай бутэлькі,
пах парфумы сярэдзіны мінулага веку, усё правільна –
на гэтым павароце пачынаюць мерзнуць пальцы ног,
значыць блізка. Так дабіраюцца дадому.

На галаву пры ўваходзе падае снег,
суседскі кот лізнуў, кажа, хлусня – гэта чыстай вады, якую я п’ю, тварог.

Раз на месяц я мушу ўлагодзіць яго, каб вяртацца.
Так нараджаецца новы абрад, вось яно, трасца,
народнае паганства ў дзеянні, у маім дзеянні

насцярожана дзверы зачыняюцца

у аўтобусе заўважаю яшчэ такіх жа, сярод іх – паляўнічыя,
хочуць спаймаць духа, схапіць за поўсць, выдраць жмут

неадступны прыпынак [падставіць назву]

ушаноўваць духа можна толькі самому,
ніякіх згуртаванняў, кампаній, таварыстваў, груп,
толькі ты і бург

аплаквайце за праезд

паляўнічыя хочуць загнаць духа на скрыжаванне
і не здагадваюцца, што ён і так жыве на рагу,
а каб паказаўся, трэба залезці на ліхтар і пацерці лямпу,
нехта гэта зрабіў да мяне, таму не ведаю, каму ён цяпер служыць

Jun. 15th, 2011

стых пра лісапед

мой адказ piatrovich на падачу ў парным тэнісе

*
вароны крычаць галасамі капрызных дзяцей
вялікі сметнік кароны дрэў ровар
па лужынах у двары апісвае адно за адным
васьмёрка кола васьмёрка кола васьмёрка кола

варонкі й барозны дарожнага покрыва аб’язджае
начамі ад людзей падалей катаецца прывід ровара
па бульвары самі круцяцца руль і педалі
кола праколата кола праколата кола праколата

вараны ровар здань мара прывід веласіпедны
абяцаны табе ў маленстве але не падораны
няма ведама колькі ён ужо так ездзіць
вакол дома коламі вакол дома коламі вакол дома коламі

Aug. 23rd, 2010

прага

Творчае заданне з літаратурнай паездкі ў Прагу і па сумяшчальніцтве "парны тэніс" з Аленай, якая неўзабаве мусіць вывесіць свой тэксцік на тую ж тэму.

             Дваццаць гадоў мінула – і вось, ляжу на кушэтцы
             сябра-псіхааналітыка, што зламаў аб мяне
             некалі швабру: “Ты тут ні пры чым. Я ня верыў Сьветцы.
             Дзеўкі няверныя. Здрада не абміне.
                                                            А. Хадановіч

Калі гэтым разам я разам з усімі падаваў пашпарт у амбасаду на візу,
то не спадзяваўся, не плянаваў нічога і тым больш не пакаваў валізу.

Бо старонка была апошняя, і не працавала ўжо сяброўка матчына там,
карацей, не было аніякага сэнсу рыпацца і пагатоў зьбіраць чамадан.

Але нечакана займеў пропуск за мяжу, на халяву з даволі стрэмным турам,
што быў зладжаны маладым літаратарам ды іншым творчым натурам.

Сядаю ў аўтобус, а побач двое былых аднаклясьнікаў часоў фоткі на пашпарце:
”здарова-здарова” – ”мы збіраліся неяк, чаго не адказваў, калі званіў Паша це?”

І ўсю дарогу ў два бакі пад шумавое суправаджэньне паэтаў-пісьменьнікаў,
гаманіў з тым, што дзеўку адбіў, якой я спяваў пад гітару гіты з песеньнікаў.

.......................................................................................

Па вяртаньні, адным зь вечароў, як колісь на школьніку, ад вандроўкі ўражаньні
я лузгаў і перажоўваў разам з купленымі ў бабулькі семкамі пражанымі.

Aug. 15th, 2010

літаратары. прага

Відэа, каб трохі перадаць настрой паездкі ў Прагу.

Mar. 15th, 2010

Нечакана прыгожа



Падгледзець за Прыродай
пабачыў у Бурбалкі

Mar. 9th, 2010

карпаратыўная літаратура ад Я. Купалы

Толькі цяпер я зразумеў, што Я. Купала ў сваёй паэме "Курган" закранае вельмі актуальную і надзённую тэму карпаратываў (вядома, для расейцаў гэта больш надзённа, але і ў нас практыкуецца).
Князь-дырэктар, госці-супрацоўнікі, сталы, пітво, конкурсы-забавы і ўсё такое. Розныя там музыкі былі, улагоджвалі публіку хітамі, толькі вось спявак Гусляр...

Mar. 8th, 2010

рэкамендуецца дзяўчатам і творчэскім лічнасьцям



Дзяўчатам з нагоды вядома чаго. Творчэкім лічнасьцям для натхнення. (гядзець тут)
Апрача ўсяго вабіць тое, што гэтае хараство нашыя продкі насілі.
Усяго вам прыгожага!

Feb. 24th, 2010

Jim Morrison. Doors.


Чамусьці вабіць гэтае відэа з судовага працэсу над Джымам. Можа, таму што няма гуку? Проста цікавы нямы кавалак жыцця.



А яшчэ ўзгадалася, што мой дзед вельмі даўно, калі я шчэ зусім дзіцем быў, меў нататнік, у які нешта запісваў. І толькі пасталеўшы я зразумеў, што на вокладцы гэтага нататніку быў партрэт Морысана. Весела.

Feb. 19th, 2010

літвіны=беларусы

Спампаваў сабе кніжку Н. Янчукъ ”По Минской губерніи (замѣтки изъ поѣздки въ 1886 году)” Москва, 1889. Потым пабачыў цікавую цытату, таксама надумаў пачытаць. А цяпер вось і выпісаць тое-сёе:
”Другое затрудненіе происходитъ оттого, что на мѣстномъ языкѣ, а тѣмъ болѣе на польскомъ, нерѣдко смѣшиваются въ названіи Бѣлоруссія и Литва, бѣлорусскій языкъ и литовскій, т. е. по старинной памяти о тѣхъ временахъ, когда Бѣлоруссія и Литва составляли одно цѣлое, всё бѣлоруссое называется литовскимъ. Спросите вы, напримѣръ, какую нибудь мѣщанку, кто она такая? – Polka, отвѣтитъ она вамъ. – Откуда родомъ? – Z Litwy. – Какъ говорятъ дома? – Po litewsku. Между тѣмъ, по наведеніи болѣе точныхъ справокъ оказывается, что ни сама она, ни ея родные ни слова не понимаютъ по-литовски, а исключительно говорятъ по-бѣлорусски. Такъ и за Бугомъ, напр. въ Сѣдлецкой губ., бѣлорусса иначе не назовутъ, какъ литвиномъ." (раздзел І, cc. 25-26)

Feb. 11th, 2010

і ў мяне таксама ёсць

два фатаздымкі вітражоў з Віцебскага вакзала. Хай сабе на мыльніцу, але ёсць.


Ужо, відаць, варта прыдумляць сцэнары для адмысловых урачыстасцяў, на якіх будзе ўшаноўвацца памяць спачылай спадчыны.

Feb. 1st, 2010

не магу стрымацца


і не запосціць сюды, як на мяне, найлепшы варыянт "Пагоні". Тут, дарэчы, спяваецца "літоўскай пагоні". А як вы ставіцеся да зменаў у багдановіцкім тэксце на "крывіцкую пагоню" некаторымі выканаўцамі?





Jan. 21st, 2010

прапаную на ваш суд мой санэт


Санэт XV

Мой горды, непакорны, шчыры верш, -
Ты дэспатаў усіх перажывеш!

                               Уільям Шэкспір

За шатамі лятункаў ветлы дым,

Наўсьцяж маўкліва вабіць пошчак вецьцем,

Працятая сутоньня стромай квецень

У водгульле маркотна лье наўздым.

 

Маной ахутан прысак малады,

Марнее квола, маючы наўвеце

Пярэсты жвір ды сінь у запавеце.

Суздром спачылі зорныя клады.

 

У розруху люструецца прыветна

Надоечы зьнібелы вербалоз.

Сузмрок увішна ветахі калыша.

 

Няўзнак шыпшыны пошум пракаветны

Трымціць пад барвы бурапенных кроз.

Ды ўсё ж маёвае буяе ўзвышша!


Jan. 5th, 2010

мо' хто з вас дапаможа чалавеку?

http://6alyai-valyaika.livejournal.com/109173.html

Nov. 10th, 2009

немцы vs. беларусы?

Пасля маіх неадназначна ацэненых публікай развагаў пра этнагенэз (тут) я вырашыў заняцца крыху іншымі, але не менш надзённымі, пытаннямі.

Пабыў я трохі ў Нямечччыне і пазнаёміўся крыху з тамтэйшымі дыялектамі (іх тры асноўныя). Зразумеў, што калі немец з поўначы будзе размаўляць з немцам з поўдня, а той будзе гаварыць чыста на сваім дыялекце (дарэчы, мненавіта паўднёвы дыялект, верхненямецкі, найбольш моцна трымае свае пазіцыі), то яны насамрэч не паразумеюцца. Да чаго я гэта, а да таго, што мы б на іхнім месцы даўно б ужо падзяліліся і лаялі б адзін аднога. Паўночныя б рагаталі з паўднёвых і называлі б іх калхозьнікамі, а паўднёвыя б лаяліся на паўночных ”ды вы галандцы папсаваныя”, тыпу такога. Прыгадалі б гісторыю, часы феадальнай раздробленасці, што ўсе, маўляў, жылі ў асобных дзяржавах і падзяліліся б.

І цяпер я новымі вачыма гляджу на нас, усходніх славянаў, і разумею, якія ж мы дурні! Нашыя мовы непараўнальна больш блізкія чымся нямецкія дыялекты, беларуская і ўкраінская дык наогул няма пытання, ну, расейская трохі больш розьніцца. Але ж гэта не перашкода для таго, каб быць разам і разам будаваць сабе адну супольную будучыню! Прусы, саксонцы, баварцы і ды іншыя аб'ядналіся пад адным іменем ”Германія” і я мяркую, што менавіта ў гэтым праблема, у назве. Мы павінны займець агульную назву, разам з ёй агульную дзяржаву.

Па логіцы мы мусім назвацца проста ”Русь”, але так будзе крыўдна беларусам і ўкраінцам, бо ў свеце ўсе будуць успрымаць гэтую новаўтвораную краіну як Расею. Для французаў гэта будзе ўсё тая ж Russie, для немцаў Russland, для англамоўных Russia. Таму гэты варыянт не пасуе трэба шукаць нешта больш глыбокае і абагульняльнае. Напрыклад можна назвацца БУР – Беларусь, Украіна, Расея (BUR), альбо РУБ – Расея, Украіна, Беларусь (RUB). Апошняе, дарэчы, вельмі ўдалае, бо супадае са скарочанай назвай нашай агульнай валюты ”рубель”, то бок будзе больш запамінальным. А можна назвацца Вялікая Славія (Great Slavia). Чакаю ад вас прапаноў па назве нашай супольнай краіны!

UPD. Паступілі дзівосныя прапановы Украсібелія і Украбусія. А таксама стала вядома, што слова "Усярусь" ужывалася ў п'есе Дударава. Майстар слова, што тут яшчэ скажаш!

Я таксама распрацаваў некалькі варыянтаў сцягоў для нашай будучай магутнай Айчыны(галасуйце, які вам больш да спадобы). Збудуйма прышласць самі!
1) 2) 3)

Tags: ,

Nov. 5th, 2009

беларусізацыя?

Нарэшце я ўцяміў, як на Беларусі можа існаваць панятак ”беларусізацыя”, ”беларусізаваць” і пад. Раней я ня бачыў логікі (ну, тое самае, калі б палякі называлі разьвіццё ўласнай культуры вэ вўасным краю ”паланізацыяй”, а немцы – ”германізацыяй”) і меркаваў, што гэта ўсё бальшавіцкая дрэнь, што варта ўжываць тэрмін ”дэрусіфікацыя”, ці нешта такое. І нарэшце я дапяўся, гэты тэрмін натуральны для нас, славянамоўных балтаў. Сапраўды, калі мы славянамоўныя балты, то не зразумела нахалеру нам гэная ”беларусізацыя”, яна нам ня трэба, як і ”русіфікацыя”, і калі мы гаворым пра сапраўднае наша Адраджэнне, то найвышэйшая мэта нашая – вызваліцца ад усялякае славяншчыны, і расейскае, і беларускае, і любой іншай ды вярнуцца назад у балцкае рэчышча, да вытокаў. Таму няма аніякага сэнсу імкнуцца да т. зв. нацыянальнай палітыкі, няма сэнсу аддаваць нашыя інтэлектуальныя і фізічныя сілы на тое, каб замяніць адну славяншчыну (азіяцкую) на другую славяншчыну (тутэйшую). Мы павінны кінуць усю сваю энэргію на тое, каб здалець абедзьве гэтыя варожыя нам рэчы, на шчасце, па сваёй славянскай звычцы ўвесь час варагаваць міжсобку, першая з іх амаль зьніштожыла другую, таму мы павінны скарыстацца момантам і дабіць ляжачага, а потым кінуцца ў барацьбу з азіяцкім варыянтам славянізму.

Трэба гадаваць у сабе балта і выціскаць па кроплі славяніна. І я так мяркую, што першым сур'ёзным крокам можа стаць пераход нашай эліты на літоўскую мову. Гэта зрабіць будзе нескладана, некалі ж мы ўсе перайшлі з расейскае на беларускую, таму факт пераходу з мовы на мову ня будзе навіной і праблемай.

Tags: ,

Jun. 25th, 2009

сэкта?

Быў у паліклініцы. Абыходзіў дактароў. І вось, покуль чакаў у пустым малаасьвечаным калідоры ледзь не на гарышчы будынку, вока патрапіла на забытую (ці то некім далікатна пакінутую) брашурку. На вокладцы - двое шчасьлівых старых. Разгортваю і бачу надпіс вялікімі літарамі: "Как измерять АД?"
Прабіла. Ня гледзячы на тое, што гаворка ішла пра артэрыяльны ціск.

Jun. 9th, 2009

дыпламаваны пацан

Ну, яшчэ не саўсім, бо ўласна дыплому ў руках не трымаў, але званне хвілолага мне прысвоілі ўчора.
Ды неяк палёгкі не адчуў. Адвечная нявызначанасць.

Jun. 4th, 2009

віно vs. гарэлка

Першы раз пыласмочыў дываны пасьля дня народзінаў. Часам лепш піць гарэлку, чымся віно. У кожным разе такіх плямінаў паўсюль не застаецца!

Jun. 2nd, 2009

Н Г М

Не кажу, што для ўсіх, але для ладнай часткі беларускіх хлапцоў тры літары НГМ - запаветныя. І вось надоечы, акурат на свой дзень народзінаў, я пабачыў гэтыя літары на сваёй справе ў ваенкамаце! Месяцовая цяганіна скончылася!
Абвяшчаю ўсім: я НяГодзен у Мірнае ўрэмя!

Apr. 7th, 2009

с л э м

Пабываў на слэме, першым купалаўскім, паэтычным.
Спадабалася штука з журы, цікава было сачыць, як іхныя адзнакі суадносяцца з адзнакамі залі. Часам гэта былі абсалютна процілеглыя рэчы. Наогул добрае ўражанне. Мажліва, гэта часткова праз неспадзяванку ад надвор'я. Адзінае, што гэты слэм, як звычайна, працягвае мяне блытаць: у мяне кепскі густ, ці ў некага іншага, а мо' ў нас абаіх (усіх)?

Жыбуля трэба садзіць у журы і ў транспарт без кантралёраў
Рыжкову трэба падараваць верталёт
 


Mar. 15th, 2009

дзень спажыўца канстытуцыі

Зірнуў во сёння на чароўны адрыўны каляндар, а там – 15 сакавіка
А зьнізу прыпіска: Дзень Канстытуцыі
А трохі ніжэй: Дзень cпажыўца
Ні таго, ні другога не адсьвяткаваў
А што да Канстытуцыі, то нядаўна мы нейк падумалі, а ці не перакласьці нам яе на трасянку, каб пашырыць кола чытачоў спажыўцоў?

Сьпецыяльна для Тамаша - здымакCollapse )

Jan. 18th, 2009

непадмеценая вуліца


Гожы начны зацішны дваровы  сьнег… Пачуццё страты кантролю над сітуацыяй. Калі на цябе адначасна звальваецца столькі ўсяго: сьняжынкі, схаваны за пяціпавярхоўкамі месячык, святло фараў па вачах, незнаёмыя сябры, кілбаса з французскай гарчычкай, мноства зьедзенага шакаладу – словы перастаюць слухацца, і прэ адно банальшчына. Табе сорамна ад гэтага.

Пачуваюся міліяраваным балотам.

Aug. 7th, 2008

модэрн

табе хочацца выглядаць падобна да таго маладога чалавека з чорна-белага (дакладней, чорна-жаўтаватага) фатаздымку пачатку стагоддзя, насіць гарнітур з камізэлькай, быць абыходлівым з жанчынамі, а па выходных катацца на ровары, пажадана зь вялікім  пярэднім і двума маленькімі заднімі коламі, сядзець у кавярні зь сябрамі і верыць у моц мастацтва: перадусім выяўленчага (бо твая сястра будзе графікам) і паэзіі (бо ты сам крэмзаеш), а яшчэ - мець чорную друкавальную машынку, невялікую, з кругленькімі кнопачкамі
але